Flowers for Bodysnatchers - Funeral for a Dying Star (2026)
Στον σκιασμένο καθεδρικό ναό του ήχου που ονομάζεται Flowers for Bodysnatchers' Funeral for a Dying Star, ο Duncan Ritchie δημιουργεί ένα στοιχειωτικό γοτθικό νεοκλασικό αριστούργημα που χρησιμεύει ως ένας βαθύς φόρος τιμής στο σκοτάδι που μας περιβάλλει όλους. Οι διογκωμένες ορχηστρικές χορδές συνυφαίνονται με μελαγχολικά μοτίβα πιάνου και ατμοσφαιρικά ηχοχρώματα, θυμίζοντας την αδυσώπητη φθορά του ουράνιου φωτός σε αιώνια νύχτα, όπου οι ελεγειακές μελωδίες θρηνούν την ευθραυστότητα της ύπαρξης εν μέσω ψιθύρων απώλειας, απομόνωσης και κοσμικής λήθης. Αυτό το ηχητικό ρέκβιεμ βυθίζει τους ακροατές σε ένα κινηματογραφικό μωσαϊκό μελαγχολίας και τρόμου, μεταμορφώνοντας προσωπικές και καθολικές σκιές σε μια όμορφα έρημη τελετουργία που παραμένει σαν την τελευταία, ξεθωριασμένη λάμψη του λυκόφωτος. Ο ήχος από τα βαθιά synths το πιάνο και τα έγχορδα δημιουργούν μία ατμόσφαιρα μελαγχολική, απομονωμένη και μεγαλοπρεπή με θέμα την μοναξιά και τη φθορά στο αχανές διάστημα. In the shadowed ...

Για την εκτέλεση των Supremes, δεν το συζητώ καθόλου, φαίνεται σαχλή σε σχέση με αυτές των Vanilla & Rod.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε πολύ μικρή διαφορά απο τον Rod Stewart, θα δώσω την ψήφο μου στους Vanilla Fugde....
Εγω παλι που εχω λιωσει 2 φορες το βινυλιο του Rod; Για μενα λοιπον η καλυτερη εκτελεση ειναι αυτη του Rod Stewart...!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜάλιστα, το θέμα είναι λοιπόν ποιος μεταμόρφωσε καλύτερα μια ποπ τσιχλόφουσκα (έστω για τα δεδομένα της Motown του 1966) σε «παθιάρικη» ροκιά. Οι γενικώς αξιόλογοι Vanilla Fudge είχαν πάντα την τάση να ξεχειλώνουν τις διασκευές τους, υπέφεραν όμως από μια κάποια δόση προσποίησης που δεν σου επιτρέπει να τους πάρεις απόλυτα στα σοβαρά. Ο Rod Stewart τα καταφέρνει λίγο καλύτερα (άλλωστε υπερισχύει κατά κράτος σε όλες τις παραμέτρους του «παθιάρικου»), αλλά εφτάμισι λεπτά βαρυφορτωμένης διασκευής πασίγνωστου hit θα λειτουργούσαν καλύτερα σε μια live εμφάνιση (φαίνεται δεν είχε πολύ υλικό για το άλμπουμ…). Κατά τη γνώμη μου, τις ποπ τσιχλόφουσκες πρέπει να τις αφήνει κανείς στην ησυχία τους (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), οπότε θα ψηφίσω Supremes, αλλά μόνο επειδή η απόλυτη ενσάρκωση του πνεύματος του τραγουδιού, δηλαδή η εκτέλεση της Kim Wilde, δεν μετέχει στην ψηφοφορία!
ΑπάντησηΔιαγραφήROD STEWART!! XΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ.. Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ...
ΑπάντησηΔιαγραφή