Translate this page

Editor's Choise

Γνωρίστε την Katherine Aly...

Εικόνα
...I'm just a cloud over your head let it pour me down in your veins...  Όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες με ελληνική καταγωγή που έχουν επιλέξει να δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό. Κάποιοι από αυτούς παραμένουν εντελώς άγνωστοι στο ευρύ ελληνικό κοινό όταν την ίδια στιγμή απολαμβάνουν πολύ μεγάλη αναγνώριση της δουλειάς τους στη χώρα που ζουν. Μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι και αυτή της Katherine Aly που σας παρουσιάζω σε αυτό το άρθρο, μια καλλιτέχνιδα που έχοντας σπουδάσει Arts & Culture στο University of Amsterdam, έχει αναπτύξει στο έπακρο όλες αυτές τις ευαισθησίες που τη βοηθούν να είναι διαρκώς ανήσυχη μέσα στη δημιουργικότητά της. Με καταγωγή από την Κεφαλονιά, γεννημένη στη Κρήτη και μεγαλωμένη στην Κατερίνη την οποία η ίδια αναφέρει σαν τόπο καταγωγής της, η Katherine Aly από τη στιγμή που βρήκε τον εαυτό της περπατώντας τα πρώτα βήματα στα μουσικά μονοπάτια, είχε σαν όνειρο να βρεθεί στο UK. Η τύχη της χαμογέλασε και οι συγκυρίες την βοήθη

Ντιάνα Βαφέα - Ανάθεμα Με



Εδώ είναι τα δύσκολα…
Μια ανάρτηση  που αναβάλλω  εδώ και καιρό, γιατί δεν ξέρω τι να γράψω στο κείμενο.
Αλλά βαθιά ανάσα και πάμε να σας συστήσω τη Ντιάνα.
Η Ντιάνα Βαφέα, δεν είναι αυτό που λέμε επαγγελματίας μουσικός….
Είναι όμως μια πολύ καλή μου φίλη εδώ και πολλά χρόνια, και ξέρω πως το μεράκι της για τη μουσική, υπερβαίνει το αντίστοιχο πολλών ατόμων που ασκούν τη μουσική για βιοποριστικούς λόγους….
Τραγουδά, παίζει μουσικά όργανα, γράφει στίχους και μουσική….
Τα ακούσματα της είναι πολυποίκιλα, από την κλασσική μουσική, ως τα ροκ.
Όταν τη γνώρισα, έπαιζε κιθάρα, αλλά είχε ανάγκη να προχωρήσει, κι έτσι πούλησε το στερεοφωνικό της στο τότε αγόρι μου και μετέπειτα σύζυγο μου, με σκοπό να μαζέψει χρήματα  και να αγοράσει ένα πιάνο.
Αυτό το στερεοφωνικό ακόμα το θυμάμαι….
Πικάπ Sherton – εγγλέζικης κατασκευής παρακαλώ, και ραδιοενισχυτής Amstrad – που έπιανε τα CB από τα ταξί και ταραζόμαστε στα καλά καθούμενα…
Το «ωραίο» είναι όταν θέλαμε να γράψουμε κασέτες από τα βινύλια και πεταγόταν ο ταξιτζής, οπότε τον έπιανε η ηχογράφηση…
Και αν τα κομμάτια ήταν ξεχωριστά, κάτι γινόταν,  γυρνούσαμε λίγο πίσω την κασέτα, βάζαμε το κομμάτι ξανά και όλα καλά… αν ήθελες  όμως να γράψεις το Days Of Future Passed των Moody Blues που ήταν ενιαία όλα, και μίλαγαν στο CB ένα λεπτό πριν τελειώσει η πλευρά του δίσκου,  την είχες πατήσει ….
Νομίζω πως με την ένατη φορά το πετύχαμε….
Άλλη αξέχαστη ανάμνηση μου από τη Ντιάνα, ήταν εκείνη η φοβερή  εκτέλεση του I Wanna Be Your Dog των Stooges που είχαμε κάνει μια μέρα με συμμετοχή πολλών φίλων στα κύρια μουσικά όργανα, αλλά κυρίως στα κρουστά!!!
Είχαμε επιστρατεύσει  μέχρι και ταψάκια του μπακλαβά και μαχαιροπήρουνα ….
Θυμάμαι ακόμα τους συντελεστές αυτού του ευκαιριακού σχήματος…
Η Ντιάνα  στο αρμόνιο, ο πρώην μου στο ακορντεόν με κάτι τρελά-φοβερά  γρήγορα ακόρντα, στην κιθάρα εγώ και  ο Άλεξ (ο συνεργάτης μας), στα φωνητικά εγώ, ο  Άλεξ και ο τότε φίλος μας Παναγιώτης Αθ. [αστέρι της Λυρικής  Σκηνής] , και στα αλουμινένια ταψάκια  με τα μαχαιροπήρουνα για μπαγκέτες οι υπόλοιποι…
Τον πατήσαμε κάτω τον Iggy Pop!!!
Κι αν αυτό είναι υποκειμενικό και δεν ισχύει στην πραγματικότητα, έχει αξία ότι εμείς το θυμόμαστε ακόμα….
Θα τιμήσω λοιπόν τη φίλη μου Ντιάνα, δημοσιοποιώντας ένα από τα  ωραιότερα  κομμάτια της, και την ευχαριστώ πολύ που μου έδωσε την άδεια….
Ακούστε το και απολαύστε το…..

Υ.Γ.1  Δεν το ξέρει, αλλά εγώ την αποκαλώ θηλυκό Σιδηρόπουλο
Y.Γ.2. Diana μου, δεν περνάει μέρα που να μην σκέφτομαι εκείνη την εποχή, ειλικρινά ήταν τα καλλίτερά μου χρόνια, κι εσύ είχες σημαντική παρουσία…. δε σε ξεχνώ ποτέ!!


Σχόλια

  1. Ευχαριστη εκπληξη με περιμενε αυτο το πρωινο,
    Ομορφη μουσικη και στιγμες προσωπικες που μας εκανες γνωστες φερνοντας μας στο μυαλο τον παλιο καλο καιρο, γιατι πραγματικα εκεινα τα χρονια ηταν τα καλυτερα για ολους μας, σε ευχαριστουμε...
    Οσο για την Ντιανα, απλα υποκλινομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αστέρι η Ντιάνα! Τύφλα να 'χει η εγχώρια μουσική μας παραγωγή, σοβαροφανής και μη! Κρίμα που συναντηθήκαμε μόνο σ' εκείνο το φοβερό «live» (όπου νομίζω ότι δεν έπαιζα κιθάρα, αλλά κρουστά και διάφορα εφέ στο μικρόφωνο, αν και δεν είμαι σίγουρος πια)... Ευχαριστώ για την ανάμνηση, Cathy!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παναθεμα με!!!! φοβερο το κομματι που ακουσα μπραβο Νταιάνα, αλλα και καταπληκτικη η ιστορια που ανεφερε η κατερινα.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

LP - Lost On You (2016)

Γεωργία Νταγάκη

Οι ΑΛΦΑ ΠΕΝΤΕ ετοιμάζονται για ΠΟΛΕΜΟ.!

The National Fanfare of Kadebostany - Walking with a Ghost (2012)

The Renegades - Matelot (1965)

Adrian John Loveridge - 400 Dragons (1981)

Γνωριστε την Ikira Baru...

Ο Σταυρός του Νότου 1979

Madrugada - The Riverbed (1999)

Pete International Airport - Safer With The Wolves (2017)