Comme ils disent / What Makes A Man A Man

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

Το 1972 ο Charles Aznavour άφησε άναυδο το γαλλικό κοινό του ερμηνεύοντας για πρώτη φορά στα πλαίσια των συναυλιών του στο Olympia ένα τραγούδι που έλεγε την ιστορία ενός μοναχικού άντρα που μένει μόνος με τη μητέρα του και που η πραγματική του δουλειά είναι η νύχτα, όπου εμφανίζεται ντυμένος γυναίκα, μια αρτίστα.
Το "Comme ils disent" («Όπως λένε»), σε μουσική και στίχους του ίδιου του Aznavour, προσεγγίζει το θέμα του χωρίς ίχνος σαρκασμού και κοροϊδίας (συνηθισμένου κοκτέιλ εκείνη την ομιχλώδη περίοδο της μισαλλοδοξίας), αλλά από την καθαρά ανθρώπινη πλευρά του, που την ενίσχυε και η ιδιαίτερα μετρημένη ενσάρκωση του ήρωα από τον Aznavour στις ζωντανές εμφανίσεις του. Για τον Γαλλοαρμένιο καλλιτέχνη, στο απόγειο τότε της δημοτικότητάς του και απολύτως ετεροφυλόφιλο, ήταν μια πραγματικά γενναία κίνηση.

Το "Comme ils disent" συμπεριλήφθηκε αρχικά στο άλμπουμ Idiote je t'aime, που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1972, ύστερα όμως από την ενθουσιώδη υποδοχή του από το κοινό στα live, προήχθη λίγο αργότερα σε αυτόνομο single, γνωρίζοντας αξιόλογη εμπορική επιτυχία.

Επειδή για πρώτη φορά η διασκευή μας δεν είναι στη γλώσσα του πρωτοτύπου, επειδή τα αγγλικά τα καταλαβαίνουν ούτως ή άλλως πολύ περισσότεροι, αλλά, κυρίως, επειδή η αγγλική μεταγραφή είναι σχεδόν κατά λέξη απόδοση του αρχικού (και πολύ επιτυχημένη), θα παραθέσουμε τους στίχους μετά το επόμενο βίντεο.

Η ΔΙΑΣΚΕΥΗ

Ήταν θέμα χρόνου να ανακαλύψει ο Marc Almond αυτό το κομμάτι, του οποίου ο κεντρικός ήρωας βρήκε αμέσως μια θέση στο δικό του πάνθεον από περιθωριακές και βασανισμένες υπάρξεις, έρμαια ανεκπλήρωτων ερώτων και κοινωνικού στιγματισμού. Το αναβαπτισμένο "What Makes A Man A Man" έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη συναυλία του Almond στο Royal Albert Hall του Λονδίνου στις 30 Σεπτεμβρίου 1992, σε μια λιτή, «αυτοκτονική» εκτέλεση μόνο με πιάνο, και αποθεώθηκε δεόντως από το κοινό. Τον Μάρτιο του 1993 μια «live studio» ηχογράφηση κυκλοφόρησε ως single φτάνοντας μέχρι το Νο. 60 του βρετανικού chart, και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου συμπεριλήφθηκε, φυσικά, στο άλμπουμ με την ηχογραφημένη συναυλία που έφερε τον τίτλο Twelve Years Of Tears.

ΣΤΙΧΟΙ

My Mom and I we live alone

A great apartment is our home

In Fair Home Towers

I have to keep me company

Two cats, a dog, a parakeet

Some plants and flowers

I help my mother do the chores

I wash, she dries, I do the floors

We work together

I shop and cook and sew a bit

Though Mom does too, I must admit

I do it better

At night I work in a strange bar

Impersonating every star

I'm quite deceiving

The customers come in with doubt

And wonder what I'm all about

But leave believing

I do a very special show

Where I am nude from head to toe

After stripteasing

Each night the men look so surprised

I change my sex before their eyes

Tell me if you can

What makes a man a man

At three o'clock or so I meet

With friends to have a bite, to eat

And conversation

We love to empty out our hearts

On every subject, from the arts

To liberation

We love to pull apart someone

Or spread some gossip just for fun

Or start a rumour

We let our hair down so to speak

And mock ourselves with tongue-in-cheek

And inside humour

So many times we have to pay

For having fun and being gay

It's not amusing

There's always those who spoil our games

By finding faults and calling names

Always accusing

They draw attention to themselves

At the expense of someone else

It's so confusing

Yet they make fun of how I walk

And imitate the way I talk

Tell me if you can

What makes a man a man

My masquerade comes to an end

When I go home to bed again

Alone and friendless

I shut my eyes and think of him

I fantasise what might have been

My dreams are endless

We love each other but it seems

The love lives only in my dreams

It's so one-sided

But in this life I must confess

The search for love and happiness

Is unrequited

I ask myself "What have I got?"

And what I am, and what I'm not

What am I giving?

Then answers come from those who make

The rules that some of us must break

Just to keep living

I know my life is not a crime

I'm just a victim of my time

I stand defenceless

Nobody has the right to be

The judge of what is right for me

Tell me if you can

What makes a man a man