Στον σκιασμένο καθεδρικό ναό του ήχου που ονομάζεται Flowers for Bodysnatchers' Funeral for a Dying Star, ο Duncan Ritchie δημιουργεί ένα στοιχειωτικό γοτθικό νεοκλασικό αριστούργημα που χρησιμεύει ως ένας βαθύς φόρος τιμής στο σκοτάδι που μας περιβάλλει όλους. Οι διογκωμένες ορχηστρικές χορδές συνυφαίνονται με μελαγχολικά μοτίβα πιάνου και ατμοσφαιρικά ηχοχρώματα, θυμίζοντας την αδυσώπητη φθορά του ουράνιου φωτός σε αιώνια νύχτα, όπου οι ελεγειακές μελωδίες θρηνούν την ευθραυστότητα της ύπαρξης εν μέσω ψιθύρων απώλειας, απομόνωσης και κοσμικής λήθης. Αυτό το ηχητικό ρέκβιεμ βυθίζει τους ακροατές σε ένα κινηματογραφικό μωσαϊκό μελαγχολίας και τρόμου, μεταμορφώνοντας προσωπικές και καθολικές σκιές σε μια όμορφα έρημη τελετουργία που παραμένει σαν την τελευταία, ξεθωριασμένη λάμψη του λυκόφωτος. Ο ήχος από τα βαθιά synths το πιάνο και τα έγχορδα δημιουργούν μία ατμόσφαιρα μελαγχολική, απομονωμένη και μεγαλοπρεπή με θέμα την μοναξιά και τη φθορά στο αχανές διάστημα. In the shadowed ...
Το Ain't No Sunshine γράφτηκε από τον Bill Withers για το άλμπουμ Just As I Am (Ιουνιος 1971). Το τραγούδι κυκλοφόρησε σαν single το Σεπτέμβριο του 1971, και έγινε πολύ μεγάλη επιτυχία φθάνοντας την 6η θέση στο U.S. and B chart και την 3η στο Bilboard Hot 100.
ΤΟΠΡΩΤΟΤΥΠΟ
Κατέχει επίσης την 285η θέση στη λίστα με τα 500 καλλίτερα κομμάτια
όλων των εποχών του περιοδικού RollingStone. Το 1972 κέρδισε Grammyγια το καλλίτερο R&Bτραγούδι.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι ήταν B-Sideσε ένα άλλο τραγούδι, το "Harlem". Οι DJsόμως έπαιζαν το "Ain'tNoSunshine" αντί του “Harlem”, κι έτσι έγινε αυτό μεγάλη
επιτυχία και το πρώτο hitτου Withers.
Το έγραψε αφού είχε δει την ταινία του 1962 DaysofWineandRoses. Ανέφερε για τους χαρακτήρες
που υποδύονταν οι LeeRemickκαι JackLemmon,
"Ήταν και οι δυο αλκοολικοί, πότε αδύναμοι και πότε δυνατοί. Μερικές φορές
ξεχνάς πράγματα που δεν ήταν καλά για σένα. Είναι κάτι που μου πέρασε από το μυαλό
βλέποντας την ταινία, και πιθανόν συνέβη και κάτι άλλο στη ζωή μου που δεν το
γνωρίζω."
Ο Withersσκόπευε να γράψει και μια τρίτη στροφή αντί της επαναλαμβανόμενης
φράσης "Iknow",
αλλά τελικά ακολούθησε τη συμβουλή των άλλων
μουσικών και το άφησε όπως ήταν.
Η ΔΙΑΣΚΕΥΗ
Το 1993 το τραγούδησε η Έλλη Πασπαλά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και κυκλοφόρησε
στο 2πλο CDαπό εκείνη
την εμφάνιση.
Εκτός από τη φωνή της Έλλης, μεγάλο ατού στη συγκεκριμένη εκτέλεση
είναι το σαξόφωνο του DavidLynch.
Στίχοι
Ain't no
sunshine when she's gone
It's not warm when she's away
Ain't no sunshine when she's gone
She always gone too long anytime she goes away
Wonder this time where she's gone
Wonder if she's gone to stay
Ain't no sunshine when she's gone
This house just ain't no home anytime she goes away
I know
I know
I know
Hey, I oughta leave the young thing alone
But ain't no sunshine when she's gone
Ain't no sunshine when she's gone
Only darkness everyday
Ain't no sunshine when she's gone
This house just ain't no home
Anytime she goes away
I know
I know
I know
Hey, I oughta leave the young thing alone
But ain't no sunshine when she's gone
Ain't no sunshine when she's gone
Only darkness everyday
Ain't no sunshine when she's gone
This house just ain't no home
Anytime she goes away
Anytime she goes away
Anytime she goes away
Anytime she goes away
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ
ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΣΤΑ «ΣΧΟΛΙΑ» ΠΟΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΕΣΕΙΣ
Θες οι εκατονταδες φορες που το εχω ακουσει απο Bill Withers, Θες αυτο το επαναλαμβανομενο I Know, I know, I know... (26 φορες) και απο την αλλη η πιο φρεσκια εκτελεση της Πασπαλα αλλα και το σαξοφωνο του Lυnch; Ολα αυτα μαζι με οδηγουν να ψηφισω αυτη της Ελλης σαν την καλυτερη εκτελεση...!!!
Το πρόβλημα με την Πασπαλά είναι ότι όλες οι διασκευές της είναι ίδιες (ακόμα και το "Άνοιξε, άνοιξε, γιατί δεν αντέχω" κάπως έτσι της έβγαινε). Ψηφίζω Bill Withers. Πιστεύω δε ότι οι διασκευές της στήλης πρέπει να είναι κανονικές studio εκτελέσεις – άμα πιάσουμε τα live, το γαϊτανάκι δεν έχει τέλος...
Χωρίς πολλά λόγια....
ΑπάντησηΔιαγραφήΈλλη Πασπαλά & David Lynch!!!!
Το αυθεντικό είναι πάντα το καλύτερο κατα τη γνώμη μου...όμως εμένα μου αρέσει πάρα πολύ και αυτό... http://www.youtube.com/watch?v=G9YF8yhrbd4
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλλη Πασπαλα! Το πως του παει το σαξοφωνο δε λεγεται.. 1000% ψηφιζω Ελλη
ΑπάντησηΔιαγραφήΘες οι εκατονταδες φορες που το εχω ακουσει απο Bill Withers, Θες αυτο το επαναλαμβανομενο I Know, I know, I know... (26 φορες) και απο την αλλη η πιο φρεσκια εκτελεση της Πασπαλα αλλα και το σαξοφωνο του Lυnch; Ολα αυτα μαζι με οδηγουν να ψηφισω αυτη της Ελλης σαν την καλυτερη εκτελεση...!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρόβλημα με την Πασπαλά είναι ότι όλες οι διασκευές της είναι ίδιες (ακόμα και το "Άνοιξε, άνοιξε, γιατί δεν αντέχω" κάπως έτσι της έβγαινε). Ψηφίζω Bill Withers. Πιστεύω δε ότι οι διασκευές της στήλης πρέπει να είναι κανονικές studio εκτελέσεις – άμα πιάσουμε τα live, το γαϊτανάκι δεν έχει τέλος...
ΑπάντησηΔιαγραφή