Translate this page

Editor's Choise

Chelsea Wolfe - Birth Of Violence (2019)

Εικόνα
...drink my dreams and sell my soul...

Αφήνοντας σιγά-σιγά πίσω μας έναν ακόμα χρόνο θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα από τα άλμπουμ που με εντυπωσίασαν περισσότερο το 2019. Το "Birth Of Violence" της Chelsea Wolfe κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο από την Sargent House.

Η Chelsea πέρα από φωνάρα, είναι εξαιρετική συνθέτρια και ακόμη πιο εξαιρετική μουσικός. Οι δε ατμόσφαιρες που δημιουργεί διέπονται από μια ακαταμάχητη μελαγχολία και ένα πολύ ελκυστικό έρεβος. Με σπασμένα φρένα και με τη δημιουργικότητα στο μάξιμουμ, μας προσφέρει ένα ακόμη folk/dark americana διαμάντι.

Αρμονία, τέχνη, σουρεαλιστικά τοπία, gothic και folk. Η κιθάρα, ακουστική, επιμένει να κινείται σε experimental διαδρομές σε συνδυασμό με τα κύματα από τα πλήκτρα. Η φωνή της, σαγηνευτική και πνευματική, πολύπλοκα σε μιαίνει. Αισιοδοξία και θρήνος. “The Mother Road”, όταν η ανάγκη για αγάπη, έμφυτη, κυριαρχεί σε όλο το album. To “American Darkness” γράφτηκε για ένα όνειρο, βασισμένο σε Tarot, σαν να ερμηνεύει τον χρη…

The Hotelier - Home, Like Noplace Is There (2014)

Η πολιτικοποιημένη μουσική είναι συχνά η πιο σαφής και πολιορκεί το κοινό της με τις πεποιθήσεις της. Έτσι δεν συμβαίνει πάντα; Κάποιες φορές όμως το κάνει αυτό χρησιμοποιώντας λεπτότερους τόνους και πιο επιτυχείς τρόπους.
Πάρτε τους The Hotelier, (πρώην, The Hotel Year), των οποίων το δεύτερο άλμπουμ με τίτλο, "Home, Like Noplace Is There" αποτελείται από ότι μπορεί να περιγραφεί σαν ύμνος, καθαρτικά ροκ τραγούδια που φτάνουν μερικές φορές στα άκρα.
Ο τραγουδιστής Christian Holden σπρώχνει καθαρά τη φωνή του μέχρι να θρυμματιστεί στο "The Scope of All of This Rebuilding", θυμώνει στο "Life in Drag" και ακόμα περισσότερο στο ρεφρέν του "Your Deep Rest", όπου οι στίχοι είναι συγκινητικοί και μοιάζουν στοιχειωμένοι.
Όσο ο ντράμερ Sam Frederick δίνει το ρυθμό ακολουθούμενος από τις συγχορδίες των Cody Millet και Scott Ayotte και τη φασαριόζικη κιθάρα του Chris Hoffman, ο Holden τραγουδά:

"I called in sick from your funeral
 tradition of closure made it feel impossible…
 I should have never kept my word to you
 Not a cry not a sound
 Might've learned how to swim but never taught how to drown
You said remember me for me, I need to set my spirit free."

Ακούγοντας προσεκτικά τους στίχους του Holden θα δείτει ότι σε κάθε τραγούδι στο "Home, Like Noplace Is There", υπάρχει μια πολιτική δήλωση, αυτό φαίνεται πιό έντονα στο "Housebroken", στο οποίο ο Holden ασχολείται με έναν κακοποιημένο σκύλο. Αφού τον καλέσει να ζήσει ειρηνικά, τραγουδά κυνικά πάνω από μια κιθάρα που κουδουνίζει, λέγοντας:

"Master's all that I got, keeps me having a purpose,
 Gives me bed keeps me fed, and I'm just slightly nervous
 Of what I might do if I were let loose
 If I caught that mail car or ate garbage for food,
 So as I bear all my teeth, I will ask of you please
 to just leave."

Όσο προχωράει αυτό το τραγούδι ταλαντεύεσαι δραματικά από την αποκάλυψη ότι ορισμένα άτομα προτιμούν τους περιορισμούς και καθίστται σαφές ότι κάτι περισσότερο υπάρχει πέρα από τις ισχυρές μελωδίες του.
Κάνοντας πολιτικές τοποθετήσεις μέσα από προσωπικές εξερευνήσεις στο άλμπουμ αυτό, οι Αμερικανοί απο τη Μασαχουσέτη, The Hotelier, έφτιαξαν έναν όχι μόνο πολιτικοποιημένο δίσκο αλλά μιά πετυχημένη παραγωγή με πολύ λεπτούς τόνους.

Για να κανουμε τα πράγματα πιό απλά, το "Home, Like Noplace Is There" είναι ένα εξαιρετικό indie rock, στα όρια του punk ,αλμπουμ και το "Your Deep Rest" τραγουδάρα...!!!


Περισσότερα για το άλμπουμ "Home, Like Noplace Is There" των Hotelier θα βρείτε στο link που ακολουθεί.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

LP - Lost On You (2016)

Γεωργία Νταγάκη

Οι ΑΛΦΑ ΠΕΝΤΕ ετοιμάζονται για ΠΟΛΕΜΟ.!

The National Fanfare of Kadebostany - Walking with a Ghost (2012)

The Renegades - Matelot (1965)

Γνωριστε την Ikira Baru...

Ο Σταυρός του Νότου 1979

Madrugada - The Riverbed (1999)

Pete International Airport - Safer With The Wolves (2017)